Munzur G. Kılıç yazdı: “Dünya Anadil Günü” etkinliği.

Author editor

Asmen Ercan Gür has written 905 post in this blog.

Annelerimiz dilimizi evlerinde çocuklarıyla konuşarak yaşatabilirler; ağızlarında bir hazine saklıyorlarmış gibi bildiklerini anlatmayanlar var…

ZONÊ  MA/KIRMANCKI (ZAZAKİ)

 

“21 Şubat, dünya anadil günü”

 

21 Şubat Dünya anadiller dolayısıyla 24-02 tarihinde Wuppertal AKM de bir araya geldik .

 

Kırmancki/Zazaki dil kursu grubumuzla organize ettiğimiz bu etkinlikte amacımız, kaybolma tehlikesi altında olan dilimize dikkat çekmekti.

 

Kurs grubumuzda olan, kültürümüze, inancımıza ve dilimize karşı duyarlı  arkadaşların özverili ve istekli çalışmalarıyla geçen aralık ayında da birlikte organize ettiğimiz “Khalo Gagan” kültürel etkinliğimiz gibi bu  güzel  etkinliğimizi de birlikte gerçekleştirmiş olduk. Yer yüzünde konuşulan bütün diller kutsaldır; bizim anadilimizde kültürümüzün, inancımızın ve kimliğimizin temel taşıdır. Dilimiz kaybolursa  bize ait olan diğer şeyler öksüz kalır ve zamanla onlarda kaybolurlar.

 

Etkinliğimize katılan  Hakkı Çimen ve Dr. Daimi Cengiz, katılımcılarımızı, kaybolma tehlikesi altında olan dilimize dikkat çekerek ne yapılması gerektiğinine dair insanlarımızı bir sunumla bilgilendirdiler.

 

“Ayakta Alkışlandı”

 

Ozanımız Sait Baksi, kılamlarını sölylediği an, bizi çok eskilere götürdü. Kılamlarını, yöremize has  o güzel sesiyle söylediğinde çok duygusal anlar yaşandı ve uzun sure dinleyiciler tarafından ayakta alkışlandı. O an çok etkileyiciydi; ve elbette tarif edilemez bir duygu yoğunluğu yaşandı.

 

Sait Baksi, halkımız tarafından ayakta alkışlanan Sılo Qız’dan sonra gördüğüm ikinci ozanımızdır. Halkımız kendi değerlerine sahip çıkıyor. Onların toplumsal hafızaları olduklarını, otantik kültürümüzün taşıyıcıları olduklarını biliyorlar ve gerekli saygıyı gösteriyorlar.

 

Ayrıca Sait Baksi ismini şimdiye kadar duymadığım “Uşenê Khalmemi” gibi bir sair ve ozanımızın  eserlerini de yazarak kültürümüze  güzel bir katkı sunmuş .

 

“Anadilimizi yaşatalım”

 

Annelerimiz dilimizi evlerinde çocuklarıyla konuşarak yaşatabilirler; ağızlarında bir hazine saklıyorlarmış gibi bildiklerini anlatmayanlar da var. Dilimizle birlikte inancımızı, örf adetlerimizi, bayram ve şenliklerimizi, mesellerimizi; toptan kültürümüzü anlatsınlar. Yöresel yemeklerimizi de çocuklarına öğretsinler.

 

Son olarak umudum ve beklentim:

 

Dilimiz ilk okulda eğitim dili olursa; resmi kurumlarda konuşulursa; çarşı ve pazarda-alışverişte konuşulursa ve insanlarımız duyarlı olursa bu güzel dilimiz kaybolmaz!

 

Anadolu denilen kadim coğrafyada her dil bir zenginliktir.

 

 

Serru ra ravêr, Sey Qaji vato:

 

“Zonê Ma, Zonê Xızıri yo; thonê ma, thonê Xızıri yo”.

 

26-02-2019 

 

Munzur Güven Kilic   

 

kilic6262@yahoo.de

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

606 kere okundu

Gülengül Üsdtündağ; “Yetiş Pirim”